نوشته شده توسط آمنه شیرافکن در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386 |

 يك نشست دوستانه  مانند آنچه ديشب در دفتر ادوار تحكيم وحدت با موضوع  "جنبش زنان؛ تهديدها و مقاومتها" برگزار شد فرصت مناسبي است براي مشاهده رفتارهاي اجتماعي فعالان و منتقدان جنبش زنان،دغدغه ها، بيم ها و اميدشان .
 نشست جنبش زنان؛ تهديدها و مقاومتها"  از آن جهت خوب بود كه تقريبا  افرادي از تمامي طيف هاي جنبش در آن حضور داشتند . جنبشي كه در اقليت فعالان خود داراي شاخه هاي فكري متعددي است كه گاهي اوقات پيشبرد اهداف آن را به شكل  منسجم دشوار مي سازد.
برنامه با سخنراني عباس عبدي آغاز شد با لحني متعادل تراز هميشه و با رويكردي جامعه شناختي .
در برنامه ديشب دو موضوع اصلي بود كه در خلال طرح مباحث از سوي سخنرانان قابل نقد بود.  .  ايرادي دو سويه كه هم  شامل حال   منتقدان مي شود و هم  فعالان جنبش زنان ايران .
عباس عبدي از ديدگاه جامعه شناسي كه منظري بي طرف و بر مبناي تحليل و نظريه است در نقد جنبش زنان اين سوال را مطرح كرد كه مطالبات و خواسته هاي اين جنبش در آينده چه خواهد بود؟ وي همچنين جنبش را از اين منظر كه خواسته هايي گاه غير واقعي و به دور از تطبيق با وقعيت ها دارد به نقد كشيد . مثالي زد درباره حق  حضانت و اينكه حالا بياييم و حق حضانت را به زنان بدهيم آيا اين موضوع به نفع زني است كه در روستاهاي دورافتاده ار اين پس بايد بار مخارج تامين هزينه زندگي فرزندش را نيز به دوش بكشد؟
سوال به جا بود اگرچه نگراني و انتقاد صريح برخي دوستان از جمله شادي صدر را به فاصله چند دقيقه بعد از اتمام سخنراني عبدي به دنبال داشت.
سخن عبدي و واكنش صدر نكته قابل تامل نشست ديشب در دفتر اداوار بود. نوشته هاي عباس عبدي اگرچه همواره با رويكري جامعه شناختي مطرح مي شود اما  دچار همان كاستي هايي است كه در آرا  غالب جامعه شناسان كنوني ايران به چشم مي خورد.
فاصله از عينيت ها و مثال هايي كه در نهايت نظريه و نگاه ويژه جامعه شناس را بر اساس چارچوب هاي واقعي و بومي شكل مي دهد. عبدي گويا اندكي از واقعيت هاي ملموس كنوني جنبش زنان بي خبر است. از آنچه جمع قابل توجهي از زنان را دور هم آورده است تا بخواهند از مطالبات حقوقي زنان دفاع كنند، از نمونه هاي عيني، از مصاحبه هاي عميق از دغدغه ها و نگراني هاي مدام .

همراهي همدلانه با جنبش زنان _ مريم شباني 

ادامه مطلب